Als ik echt wil genieten dan stap ik op zaterdag op de fiets en bezoek ik de firma Tel. Een mooie vishandel op de Kloveniersburgwal in het hartje van Amsterdam. Geen naambordjes bij de vissen, er wordt van uit gegaan dat je wel weet wat voor vis er ligt. De horeca koopt er in, maar als particulier ben je er ook welkom.
Omdat het midden in Chinatown ligt, stikt het er altijd van de chinezen die hun vis er kopen. Alleen al het aankopen van de vis wordt daardoor een plezier. De man achter de kassa spreekt wat Chinees hetgeen tot grappige situaties leidt. Zo kwam een tijdje terug een oude Chinese man naar de kassa en vroeg in het Cantonees waarom een bepaalde vis wel 10 euro kostte. Een beetje duur vond hij. De kassier, blond, groot en blauwe ogen, antwoorde in het Cantonees.. Ja tien oude gek, geen fooi voor mij? Dit leide vervolgens tot zoveel sympathie dat de oude man het visje maar kocht. Hoe ik het verstond? Ach, het werd voor me vertaald…
Kortom, goede vis en mooie anekdotes komen van de firma Tel. Om een beetje in de sfeer van Chinatown en het visje van Tel te blijven, een van de simpelste gerechtjes ooit met een fantastische bijpassende wijn:
Je koopt een Zeebaars, ontschubt de boel, verwijderd de ingewanden maar zeker niet de kop. Je gasten moeten immers zien dat je geen filétjes koopt 
). Je hakt wat verse gember en verse lente uitjes. Je gooit die gehakte spulletjes samen met een flinke scheut sojasaus (nee niet die hele zoete, probeer bijvoorbeeld eens kikoman) over de stoere Baars en zet de boel in een voorverwarmde oven. Je houdt de boel goed in de gaten en op een gegeven moment… voila een fantastisch gebakken visje op z’n Chinees.
Daar hoort een mooie frisse witte wijn bij. Wat dacht je van deze Val Joanis Côtes du Luberon Tradition Blanc. Een mooie moderne, frisse, droge wijn met een rond boeket. Beetje bleekgeel en umpfff… dat smaakt goed bij die vissige, licht kruidige en half filmende smaak van de Zeebaars!
